Sylwetki Powstańców Wielkopolskich

SYLWETKI POWSTAŃCÓW WIELKOPOLSKICH

Rok 2018 zapisze się na kartach historii. 11 listopada Polska będzie obchodziła 100. rocznicę odzyskania niepodległości; niepodległości, o którą walczyła przez 123 lata. Jednak rok 2018 to  także  rok istotny dla regionu Wielkopolski, gdyż 27. 12. Wielkopolanie uczczą 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego.

W te obchody włącza się również Szkoła Podstawowa w Pniewach, której patronem są Powstańcy Wielkopolscy.

W najbliższych miesiącach systematycznie będziemy prezentowali mieszkańcom sylwetki Powstańców Wielkopolskich z regionu Pniew i okolic.

Zachęcamy również rodziny, których przodkowie byli Powstańcami i pragną zaprezentować ich postać, o kontakt mailowy ze szkołą: sekretariat@sppniewy.szkolnastrona.pl lub bezpośrednio z koordynatorką projektu – Ewą Krumryk  e-krumryk@wp.pl

>> Pierwszą opisaną osobą był Pan Stanisław Niegolewski <<

>> Drugą przypomnianą postacią był Pan Antoni Flieger <<

STANISŁAW SZURKA

Urodził się 13 lutego 1901 r. w Otorowie w wielodzietnej rodzinie. Ukończył Szkołę Podstawową w Lubosinie, gdzie mieszkał z rodzicami. W 1915 r. rozpoczął naukę jako ślusarz samochodowy w fabryce samochodów N.A.G. w Berlinie. W grudniu 1918 r. powrócił do Lubosiny. 13 stycznia 1919 r. wstąpił jako ochotnik do szeregów powstańczych. Walczył pod Gralewem, Mnichami pod dowództwemppor. Frydera. W dniu 24 lutego 1919 r. został przydzielony do 2. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Po zakończeniu powstania przyjęto go do 1. Pułku w Biedrusku, którego dowódcą był płkKonarzewski. 18 marca 1919 r. wyruszył transportem kolejowym, a następnie pieszo, aby bronić Lwowa. Po drodze jednak pułk został zaatakowany przez rosyjski samolot i zmuszony do wycofania w okolice Warszawy. W lipcu stoczył tam jeszcze kilka walk z wojskami bolszewickimi. Wtedy też, niestety, Stanisław Szurka zachorował na serce i skierowano go  do szpitala w Krotoszynie, a następnie do Poznania. Z uwagi na ciężką chorobę został urlopowany. Wrócił do domu rodzinnego i po rekonwalescencji w 1920 r. zaczął pracę jako szofer najpierw w Bydgoszczy, a następnie w Pniewach. Z tego okresu zachowały się  dokumenty świadczące o jego wzorowej, sumiennej pracy.Od 1919 r. był zameldowany w Pniewach. W sierpniu 1939 r. Szurka został powołany do służby wojskowej  w Baon Szamotuły, kompania Pniewy pod dowództwem ppor. Michała Krygiera.Walczył z Niemcami pod Żychlinem, Aleksandrowem i Sannikami. Dnia 18 września 1939 r. w miejscowości Kiernozie wzięto go do niewoli. Do maja 1940 r.przebywał w obozie jenieckim Stalag 10 A-Sandbostel,a następnie skierowano go na roboty przymusowe w rolnictwie. Po oswobodzeniu powrócił do kraju i podjął pracę w majątku Zamek w Pniewach. W 1946 r. był jednym z założycieli Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Pniewach i pracował tam jako członek zarządu. Od 1 stycznia 1953 r. pracował na stanowisku kierownika Gminnego Ośrodka Maszynowego w Pniewach. Po likwidacji tego zakładu założono Spółdzielnię Wielobranżową, w której również był członkiem zarządu i pracował na stanowisku mechanika i magazyniera. 31 stycznia 1968 r. przeszedł na emeryturę. W międzyczasie był aktywnym działaczem społecznym na terenie miasta i gminy, popularyzatorem idei spółdzielczości produkcyjnej. W uznaniu zasług został wybrany na członka Powiatowej Rady Narodowej w Szamotułach; tam również pracował społecznie. Budował autorytet organizacji LOK na terenie Pniew. Aktywnie pracował w ZBOWiD, gdzie pełnił funkcję skarbnika oraz członka zarządu. Brał czynny udział w spotkaniach z młodzieżą w szkołach podstawowych, na koloniach, obozach i hufcach pracy na terenie gminy, przybliżał młodym ludziom treści patriotyczne. Pozostawił po sobie wiele dyplomów uznania za sumienną i wzorową pracę, dokumenty poświadczające odwagę, lojalność, sumienność i pracowitość.

Zmarł 15 czerwca 1998 r. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Pniewach.

Odznaczenia państwowe :
Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 r.,
Odznaka Grunwaldzka,
Wielkopolski Krzyż Powstańczy,
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
odznaczenie za zasługi w rozwoju województwa,
medal za udział w wojnie obronnej 1939 r.
Za zasługi w obronie ojczyzny został awansowany do stopnia porucznika.

Źródła:

Wspomnienie to  sporządzono dzięki życiorysowi własnoręcznie napisanemu przez Stanisława Szurkę i na podstawie dokumentów, listów i fotografii rodzinnych zgromadzonych przez prawnuczkę Aleksandrę Szurkę.

Być i pamiętać….

Korzystając z tej strony akceptujesz zapisywanie plików cookies w przeglądarce.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

X