Sylwetki Powstańców Wielkopolskich

Rok 2018 zapisze się na kartach historii. 11 listopada Polska będzie obchodziła 100. rocznicę odzyskania niepodległości; niepodległości, o którą walczyła przez 123 lata. Jednak rok 2018 to  także  rok istotny dla regionu Wielkopolski, gdyż 27. 12. Wielkopolanie uczczą 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego.

W te obchody włącza się również Szkoła Podstawowa w Pniewach, której patronem są Powstańcy Wielkopolscy.

W najbliższych miesiącach systematycznie będziemy prezentowali mieszkańcom sylwetki Powstańców Wielkopolskich z regionu Pniew i okolic.

Zachęcamy również rodziny, których przodkowie byli Powstańcami i pragną zaprezentować ich postać, o kontakt mailowy ze szkołą: sekretariat@sppniewy.szkolnastrona.pl lub bezpośrednio z koordynatorką projektu – Ewą Krumryk  e-krumryk@wp.pl

>> Pierwszą opisaną osobą był Pan Stanisław Niegolewski <<

>> Drugą przypomnianą postacią był Pan Antoni Flieger <<

>> Jako trzeciego zaprezentowano Pana Stanisława Szurkę <<

>> Później pisaliśmy o Janie Jachmannie <<

>> Przypomnieliśmy postać Józefa Brychczyńskiego <<

>> Kolejną osobą była Helena Bogusławska <<

>> Poznaliśmy też postać Benedykta Raczkowskiego <<

>> Tu sylwetka dr Włodzimierza Felickiego <<

>> Poznać możemy tutaj postać Edmunda Bogusławskiego << 

>> Tutaj Ludwik Starkowski << 

>> Poznajcie Bronisława Kałka<< 

Urodził się 21 stycznia 1893r. w Pniewach z ojca Nepomucena i  matki Władysławy z  Kucharskich. Ukończył wyższą szkołę realną o profilu matematyczno-przyrodniczym im. Bergera w Poznaniu, gdzie w 1910r. zdał małą maturę. Następnie skończył Miejską Szkołę Handlową w Poznaniu, a potem Szkołę Dekoracyjną Oppermann & Co w Berlinie. Dnia 6 marca 1916r. został wcielony do armii niemieckiej, do szwadronu zapasowego 1 pułku huzarów czarnych (Totenkopfhusaren) we Wrzeszczu. Po rocznej służbie przeniesiony, jako wielkopolski agitator, do 36 pułku artylerii polowej w Malborku, a następnie rozkazem gen. Wagnera wysłany z Gdańska na front Bałkański do 83 pułku artylerii polowej armii marszałka Mackensena. W tej armii służył do końca pierwszej wojny światowej, został odznaczony Krzyżem Żelaznym II kategorii. Odwrót zaczął znad Morza Czarnego przez Bukareszt, Alpy Transylwańskie, Kronstadt, Siedmiogród, obóz jeńców Szot. Aresztowany w Bruck ratował się ucieczką przez Wiedeń. Dnia 6 stycznia 1919r. wrócił do rodzinnych Pniew. Był tak wychudzony (ważył 33kg), że najbliższa rodzina nie mogła go poznać. Po krótkim odpoczynku zgłosił się 13 stycznia 1919r. do walk w  Powstaniu Wielkopolskim. Wyruszył do Kwilcza i już 16 stycznia wziął udział w walce pod Kamionną. Po starciach pod Kolnem został przeniesiony do baonu w  Kwilczu, a  marcu skierowany do tworzenia 2 pułku strzelców wielkopolskich w Chrośnicy koło Zbąszynia. Dnia 19 czerwca 1919r. mianowano go sierżantem. We wrześniu 1919r. brał udział w tworzeniu 153 pułku piechoty wielkopolskiej, później 73 pułku piechoty górnośląskiej w Grodzisku, Wolsztynie, Kościanie i  Lipnie. W kwietniu 1920r. został z II baonem 73 pułku piechoty wysłany na północny odcinek wschodniego frontu i brał udział w odwrocie lipcowym 1920r. We wrześniu 1920r. wycofany wraz z 73 pułkiem do Solca Kujawskiego, dalej do Bydgoszczy i Obornik, skąd w lutm 1921r. został wysłany do Kępna, gdzie ów pułk krótko przed III Powstaniem Śląskim zajął odcinek od Rychtalu do Wieruszowa. Po Powstaniu Śląskim i plebiscycie wysłany z 23 dywizją piechoty do Ostrowa, dalej do Jarocina i Biedruska. 7 października 1921r. został przeniesiony do rezerwy. Odznaczony Pamiętnikową Odznaką za Waleczność w Powstaniu Wielkopolskim, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem  za Wojnę 1918-1920 oraz Medalem Niepodległości. Był członkiem Zarządu Bractwa Kurkowego i Towarzystwa Kupców Samodzielnych, członkiem Koła Oficerów Rezerwy, Sokoła, Towarzystwa Śpiewu, Towarzystwa Przemysłowców, Ligi Morskiej, Czerwonego Krzyża, Klubu Tenisowego i wielu innych. Ob. 1927r. był naczelnikiem, a później prezesem Ochotniczej Straży Pożarnej w Pniewach. Był również radnym miasta, członkiem Komisji Rewizyjnej Kasy Miejskiej, Spółki Wodnej, Spółdzielni Rolnik oraz członkiem Rady Nadzorczej Banku Kredytowego.

W okresie drugiej wojny światowej wysiedlony do Jędrzejowa, obrabowany przez okupantów i sąsiadów.

Po wojnie schorowany, uznany za wroga władzy ludowej został pozbawiony majątku i stanowisk. Prześladowany przez komunistycznych sługusów Rosji. Umarł 22 marca 1958r. w Pniewach.

~`Wiadomości zebrała prawnuczka Maria Przewoźna.

Korzystając z tej strony akceptujesz zapisywanie plików cookies w przeglądarce.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

X